Artykuł sponsorowany

Mechanizm pomiaru i kluczowe źródła błędów podczas prób na uniwersalnych systemach do badań materiałowych

Mechanizm pomiaru i kluczowe źródła błędów podczas prób na uniwersalnych systemach do badań materiałowych

Powtarzalność wyników w badaniach mechanicznych stanowi fundament działania działów kontroli jakości. Precyzyjna ewaluacja parametrów pozwala na rzetelną ocenę poszczególnych partii surowca przed dopuszczeniem ich do procesu produkcyjnego. Błędy na etapie pomiarowym często skutkują błędną kwalifikacją materiału. Odrzucenie dobrej partii generuje nieuzasadnione straty finansowe. Z kolei przepuszczenie wadliwego detalu drastycznie zwiększa ryzyko późniejszej awarii gotowej konstrukcji. Inżynierowie muszą mieć absolutną pewność, że odchylenie na wykresie wynika z charakterystyki badanego elementu. Nie może ono pochodzić z niedoskonałości samej procedury badawczej. Z tego powodu laboratoria wdrażają restrykcyjne normy weryfikujące przebieg każdego testu wytrzymałościowego. Wymaga to odpowiedniego zaplecza sprzętowego oraz wykwalifikowanego personelu.

Rejestracja parametrów i prędkość w próbie rozciągania

W klasycznej próbie rozciągania lub ściskania specjalistyczna maszyna wytrzymałościowa przykłada do badanej próbki rygorystycznie kontrolowane obciążenie mechaniczne. Zmianę siły rejestruje się poprzez czujnik obciążenia, który wykorzystuje zjawisko sprężystej deformacji materiału. Konstrukcja ta zazwyczaj opiera się na zastosowaniu precyzyjnych tensometrów oporowych. Równolegle system mierzy przemieszczenie przy użyciu zewnętrznego ekstensometru. Rejestracja drogi odbywa się także poprzez dokładne śledzenie ruchu samej trawersy obciążającej. Zespół Spectro - Lab, dostarczając zaawansowane systemy do testowania materiałów, zwraca szczególną uwagę na cykliczną kalibrację tych przetworników. Wyposażenie laboratoriów badawczych musi bowiem zachować ścisłą zgodność z aktualnymi wzorcami metrologicznymi.

Parametry techniczne urządzenia stanowią zaledwie połowę sukcesu podczas weryfikacji. Inżynier prowadzący próbę musi zadbać o prawidłową dynamikę pracy całego układu. Nieodpowiedni dobór prędkości obciążania zafałszowuje ostateczną krzywą naprężenia i odkształcenia rejestrowaną przez oprogramowanie. Zjawisko to występuje szczególnie intensywnie podczas analizy właściwości polimerów lepkosprężystych. Wyższa szybkość rozciągania sztucznie zwiększa pozorną wytrzymałość weryfikowanego surowca na zerwanie. Zmienia również charakter wymiany ciepła w strefie największego odkształcenia plastycznego. Proces przechodzi wtedy samoczynnie z warunków izotermicznych na adiabatyczne. Materiał nagrzewa się lokalnie na skutek szybkiego dostarczania energii. Zaburza to dodatkowo zarejestrowane wartości granicy plastyczności.

Wpływ mikrouszkodzeń krawędzi i warunków środowiskowych

Prawidłowe przygotowanie wycinanego fragmentu surowca decyduje o miarodajności całego procesu analitycznego. Powstające podczas agresywnej obróbki mechanicznej mikrouszkodzenia krawędzi koncentrują niebezpieczne naprężenia w określonych punktach struktury. Powoduje to przedwczesne pęknięcia próbki w obszarze pomiarowym. Zjawisko to odpowiada za fałszywe wyniki nawet w pięciu procentach przeprowadzanych rutynowo testów kontrolnych. Awaria następuje znacznie wcześniej, niż zakłada to faktyczna granica plastyczności testowanego detalu. Analityk obserwuje na ekranie nagły spadek siły rozciągającej. Nie odzwierciedla to jednak rzeczywistych właściwości strukturalnych badanej partii produkcyjnej.

Stabilność atmosfery panującej na stanowisku pomiarowym bezpośrednio rzutuje na ostateczny wynik analizy. Nagłe wahania temperatury i wilgotności zakłócają parametry mechaniczne bardzo wrażliwych próbek polimerowych. Materiały te w warunkach niestabilnych wykazują specyficzne reakcje:

  • gwałtowna zmiana bazowego modułu sprężystości wzdłużnej,
  • modyfikacja zachowania lepkosprężystego pod wpływem ciepła,
  • intensywna absorpcja wilgoci z otaczającego powietrza,
  • przesunięcie wartości wydłużenia względnego.

Kontrola jakości wymaga ustabilizowania detali w dedykowanych komorach klimatycznych tuż przed rozpoczęciem właściwego testu. Tylko ścisłe zachowanie procedury sezonowania gwarantuje pełną zgodność parametrów z rygorystycznymi założeniami normowymi.

Wiarygodny wynik analizy materiałowej zależy w równym stopniu od najwyższej precyzji przetworników siły, co od rygorystycznego zachowania procedury przygotowawczej. Dokładna kalibracja oprzyrządowania pomiarowego ułatwia bezbłędne śledzenie zachowania badanej próbki w każdej sekundzie trwania obciążenia. Odpowiednie fizyczne wycięcie detalu całkowicie eliminuje uciążliwe zjawisko karbu krawędziowego. Utrzymanie stabilnego mikroklimatu chroni natomiast przed zafałszowaniem krzywej rozciągania. Połączenie zaawansowanej aparatury pomiarowej z rzetelną wiedzą metrologiczną gwarantuje bezpieczne wdrażanie certyfikowanych surowców do nowoczesnej produkcji przemysłowej.